Футболка “Сякерка”

25.00 руб.

скінуць вылучэнне
Артыкул: N/A Катэгорыя: Тэгі: , ,

Апісанне тавара

АПІСАННЕ:

Амулеты-сякеркі з’яўляюцца мініяцюрнымі копіямі сапраўдных баявых сякераў, якія выкарыстоўваліся ў Х – ХІІ стст. у Скандынавіі, Прыбалтыцы і на Русі. Для гэтых абярэгаў характэрна найбольшая ступень падабенства з рэальным прадметам. Яны ў дробязях паўтараюць вобраз рэальнай зброі, асобныя абярэгі вастрыліся, а некаторыя нават мелі мініяцюрнае драўлянае тапарышча.

Даследчыкі адзначаюць мужчынскую прыналежнасць абярэгаў-сякерак. Так, у жаночых пахаваннях выяўлены толькі два падобных амулета. Мяркуецца, што сякеркі маглі з’яўляцца знакам прыналежнасці да ваярскага стана. Варта адзначыць, што дадзены тып абярэгаў, як і адпаведная зброя, з’яўляюцца ўжо пасля хрысціянізацыі, што сведчыць пра наступнае развіццё паганскіх традыцый.

Сякеру традыцыйна звязваюць з Богам-Грымотнікам, якая ўяўляецца зброяй Пяруна, увасабленнем маланкі. На некаторых абярэгах-сякерках можна пабачыць арнамент у выглядзе зігзагападобнай лініі, што лічыцца сімвалам маланкі. На іншых сякерках сустракаецца арнамент у выглядзе кола з кропкай у цэнтры, які можа пазначаць сонца. У міфалогіі індаеўрапейцаў прасочваецца сувязь Грымотніка з салярнымі вобразамі. Варта адзначыць, што ў балцкай міфалогіі вядомы бог Целявель, які выкаваў для Пяркунаса сонца і павесіў яго на небе.
Пярун з’яўляецца спрыяльным для людзей Богам, які, кіруючы нябеснымі водамі, непасрэдна ўплывае на ўраджай і, тым самым, на дабрабыт і жыццё людзей. Таксама Пярун паўставаў магутным і грозным абаронцам людзей ад нячысцікаў, што адлюстравалася нават у тутэйшых уяўленнях аб святым Іллі, які з грымотамі і маланкамі палюе на Чорта.


За сякерай, як за атрыбутам Пяруна, замацаваліся ўстойлівыя міфалагічныя асацыяцыі, звязаныя з ахоўнай магіяй, з забеспячэннем ураджаю і абаронай ад нячыстай сілы. У тутэйшым успрыманні сякера надзяляецца здольнасцю прымаць, забiраць у сябе адмоўныя ўласцiвасцi, адначасова перадаючы чалавеку сваю “жалезнасць”, трываласць.

Усё гэта забяспечвала надзейныя абарончыя ўласцівасці сякеры: з ёй абыходзілі статак, клалі пад пасцель маладым, крэслілі ёй круг у час абворвання вёскі пры эпідэміях. Пры дапамозе сякеры абараняліся ад ваўкоў, ведзьмаў і іншых нячысцікаў.

Такім чынам, сякера з’яўляецца адным з самых распаўсюджаных і моцных у традыцыйным уяўленні абярэгам. Новыя археалагічныя знаходкі і этнаграфічныя публікацыі ўвесь час карэктуюць нашы веды пра прызначэнне і прыналежнасць гэтых абярэгаў, але сапраўдны сэнс і дзейснасць застаюцца нязменнымі і яднаюць не адно пакаленне, звязваючы нас з нашымі каранямі. Міф жыве!

Дадатковая інфармацыя

Матэрыял