Пісанкі традыцыйныя (10 мадэляў)

9.00 руб.

скінуць вылучэнне
Пісанкі – пустыя яйкі, шкарлупа каторых адмыслова распісаная фарбамі пад Вялікдзень.
Свята называлася Вялікдзень, альбо Вялікі дзень, і адзначалася яно пасля дня вясновага раўнадзенства (21 сакавіка), калі дзень станавіўся даўжэйшы за ноч. Ад гэтага дня браў пачатак і комплекс сельскагаспадарчых работ у беларусаў. Святы земляробчага календара адзначаліся, як правіла, на два-тры дні пазней дня раўнадзенства, калі працяглась дня і ночы ўжо трошкі адрознівалася, адзначае доктар мастацтвазнаўства Яўген Сахута.
Археолагі знаходзяць пісанкі, альбо іх рэшткі, альбо імітацыю ў выглядзе гліняных вырабаў яшчэ з дахрысціянскіх часоў.
Курыныя яйкі былі галоўным атрыбутам вясновага свята Вялікадня. Як кажа Яўген Сахута, на Беларусі былі распаўсюджаны безліч звычаяў, звязаных з яйкамі: іх дарылі ў знак сімпатыі, перакідвалі праз хату, каб у яе не ўдарыла маланка, закопвалі на ніве, каб рос добры ўраджай, прыносілі на могілкі ў памяць аб продках.
Каб узмацніць сімвалічную сілу яек, на Вялікдзень іх фарбавалі ў чырвоны колер, які ў нашых продкаў быў сімвалам сонца, жыцця, прыгажосці і крыві як носьбіту жыцця. Яйкі альбо фарбавалі ў адзін колер і атрымлівалі так званыя «крашанкі», альбо рабілі «пісанкі», дэкараваныя рознымі ўзорамі.
«У нашых продкаў славян і ў некаторых суседніх народаў курынае яйка, якое ўтрымлівае ў сабе будучае жыццё, лічылася сімвалам абуджэння прыроды пасля зімовага сну, сімвалам зараджэння новага жыцця, якое ў нашых продкаў звязана з вясною, — распавядае мастацтвазнаўца. — Таму звычаі, звязаныя з курынымі яйкамі, прымяркоўваліся да найвялікшага язычніцкага свята земляробчага календара, свята пачатку вясны, свята абуджэння прыроды пасля зімовага сну».
Майстар / Вытворца

Матэрыял

Кошык

0

У кошыку пакуль нічога няма.